ကိုသစၥာ ( ရင္ထဲမွ ကဗ်ာမ်ား): July 2015

Wednesday, July 29, 2015

Still Draft

စိတ္ေထာင္းလို႔ကိုယ္ေက်
မေသတာပင္ေက်းဇူးတင္
ကိုယ္စိတ္ရယ္မရႊင္
စိတ္အစဥ္က သူ႔ဆီမွာပဲ
ေမွာင္ရိပ္၀ယ္ ေမာင္တစ္ကိုယ္တည္း
သည္ေမာင္ငယ္မ်က္ေတာ္၀န္းမွာ....
မ်က္ရည္ကရႊဲ..

သစၥာ

စကားေရြ႔လွန္၊ မွားေမ့က်န္၍
မမွန္ယိမ္းေက်ာ္၊ တိမ္းပါးေသာ္လည္း၊
သူေတာ္တကာ၊ သည္းခံပါဟု၊
သံသာေပ်ာင္းပ်၊ ေတာင္းပန္ခ၏။
မာနေမာက္မို၊ ငါစာဆိုဟု၊
မလိုမလား၊ ပိုမလႊားတည့္။
စာဖတ္သူ့ေပၚ ေခါင္းကိုေက်ာ္၍
ငါေသာ္ဆရာ မလုပ္ပါတည့္။

သင္ေသသြားေသာ္

ဪ..လူ႔ျပည္ေလာက၊ လူ႔ဘ၀ကား
အိုရနာရ၊ ေသရဦးမည္
မွန္ေပသည္တည့္
သို႔တၿပီးကား၊ သင္ေသသြားေသာ္
သင္ဖြားေသာေျမ၊ သင္တို႔ေျမသည္
အေျခတိုးျမင့္၊ က်န္ေကာင္းသင့္၏
သင္၏အမ်ိဳးသား၊ စာစကားလည္း
ႀကီးပြားတိုးျမင့္၊ က်န္ေကာင္းသင့္၏
သင္ဦးခ်၍ အမွ်ေ၀ရာ
ေစတီသာႏွင့္၊ သစၥာအေရာင္
ဥာဏ္တန္ေဆာင္လည္း
ေျပာင္လ်က္၀င္းလ်က္ က်န္ေစသတည္း ။
by ဆရာေဇာ္ဂ်ီ

Pages

Wednesday, July 29, 2015

Still Draft